“Ο Υιος του Νειλου” στο 45ο Φεστιβαλ Βιβλιου - Ζαππειο 2016 (9/9/2016 περιπτερο 63 της ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ)

0 Comments

Σήμερα λοιπόν Παρασκευή 9/9/2016 στην γιορτή του βιβλίου στο Ζάππειο, αργά το απόγευμα προς βραδάκι εκεί γύρω στις 19:00 έως τις 22:00 θα βρίσκομαι στο περίπτερο 63 της ΑΝΕΜΟΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗ παρέα με το βιβλίο “Ο Υιός του Νείλου”. Τιμή μου να είμαι εκεί, τιμή μου που θα είστε κι εσείς εκεί, να πιούμε καφέ και να συζητήσουμε με όλους εσάς τους φίλους μου που διψάτε για γνώση, μάθηση, αλλαγή,  ανατροπή, στον απόηχο της Συνάντησης του Νότου 2016, που διοργανώνει σήμερα στην Αθήνα ο Έλληνας “πρωθυπουργός” στην πιο τριτοκοσμική χώρα της Ευρώπης σε όλους τους τομείς. Είμαστε λίγοι αλλά θα αντισταθούμε! Σας περιμένω να περάσουμε μια όμορφη βραδιά. Μετά θα σας έχω και ανταπόκριση στο http://egmavros.blogspot.gr/ περί έκθεσης και βιβλίου γενικότερα… 

Για την ώρα μια πρόγευση από ένα απόσπασμα από το βιβλίο “Ο Υιός του Νείλου” σελ: 314. 




[…] Εξουσία, δόξα και χρήμα, είχε πει ο Σαμπάτ. Εξουσία, δόξα και χρήμα σε μια κοινωνία του χρήματος. Σε μια κοινωνία που δεν είναι ιδανική. Για να διαπιστώσει κάθε άνθρωπος σε αυτό τον κόσμο την κόλαση όπου βρέθηκε και καθημερινά να ζει έναν εφιάλτη, και να μην έρχεται ποτέ το πρωινό που θα ξυπνήσει και θα έχει επιτέλους τελειώσει. Μοιάζοντας με συνήθεια, με δεδομένη κατάσταση, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο βρέθηκε ο κάθε άνθρωπος πάνω στη γη χωρίς να το επιλέξει. Πολιτική και θρησκεία, θρησκεία και πολιτική, μια μαθηματική συνεπαγωγή που σιγά σιγά, με όλο και πιο εκσυγχρονισμένους τρόπους, εδραίωσε την κοινωνία του χρήματος για να φτιάξει την παρακοινωνία του εγκλήματος. Με τους ανθρώπους να γκρινιάζουν, να απελπίζονται, να διαμαρτύρονται και να φωνάζουν για επιμέρους ζητήματα, που ναι μεν σχετίζονται με το χρήμα, αλλά που ουσιαστικά το αποδέχονται στις ζωές τους, που έχουν πειστεί για την αναγκαιότητά του, έχοντας ποτίσει το μυαλό τους πως δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν και δεν ενδιαφέρονται για το αν υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό. Αυτά τα επιμέρους εκμεταλλεύεται η πολιτική, που χρησιμοποιεί τη θρησκεία ως δόλωμα για να ελέγχει τη μάζα. Οι θρησκευτικοί ηγέτες που το αντιλαμβάνονται υποκύπτουν στη δυνατότητα να έχουν και να παρέχουν εξουσία. Και όλα αυτά για το χρήμα. 

Το χρήμα λοιπόν, το μονεταριστικό σύστημα, είναι μια συνήθεια, ένα κουσούρι από τα παλιά, που οι άνθρωποι σε τούτο τον κόσμο μοιάζει να μην είναι σε θέση να το αποβάλλουν, να το αντικαταστήσουν, όσο εφιαλτική κι αν κάνει τη ζωή τους. Κάποτε η συναλλαγή ήταν απλή, τώρα είναι πολύπλοκη. Σε αυτή την πολυπλοκότητα οι εκάστοτε εξουσίες, πολιτικές ή θρησκευτικές, βρίσκουν άλλοθι για να ελέγξουν τις ζωές και να κατευθύνουν τις μάζες. Τότε καταλήγεις σε έναν πόλεμο οικονομικό ή κοινωνικό σε φαινομενική ειρήνη, ή σε έναν πόλεμο με όπλα. Έτσι ο κόσμος δέχεται a priori πως στην κοινωνία του χρήματος δεν μπορεί, κατ’ αρχήν και σε καμία περίπτωση, να υπάρξει μια κοινωνία δίκαιη, ασφαλής και βιώσιμη για όλους και γι’ αυτό εξαγριώνονται με τα μέσα που διαθέτουν, βγάζοντας τον πιο ζωώδη εαυτό τους. Επιβάλλουν τον εαυτό τους σε μια ατέλειωτη δουλεία, στον βωμό του κέρδους. Καθένας αγωνίζεται για το δικό του όφελος, για τα μεγαλύτερα κέρδη. Η τηλεόραση, οι διαφημίσεις, οι πολιτικοί, οι ιεράρχες, οι εταιρείες, οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι ασφαλιστές, οι μηχανικοί, οι μπακάληδες, οι μανάβηδες, όλοι εξαπατούν δίνοντας ψεύτικες πληροφορίες για έναν και μόνο λόγο, για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Το κέρδος είναι η μοναδική κοινή κοινωνική συνισταμένη πάνω στην οποία συνωστίζονται οι πάντες. Με αποτέλεσμα η ελευθερία του απλού ανθρώπου σε αυτή την κοινωνία να είναι τόση όση η αγοραστική του δύναμη! 

Αυτό το εκμεταλλεύεται κατάλληλα η πολιτική και θρησκευτική ηγεσία και ανάλογα, για τους δικούς της λόγους, το χρησιμοποιεί για να κατευθύνει τη μάζα. Πάνω σε αυτό στηρίζουν τη δύναμή τους και οι ψευτοεπαναστάτες, για να πάρουν την εξουσία που δεν έχουν, ρίχνοντας το δόλωμα της αντίστασης με συμμάχους κάποιους αντιφρονούντες μιας φαινομενικής ιεροσύνης. Σε όλα αυτά ο απλός λαός δείχνει να αποτελεί μια αρρωστημένη μάζα, ένα κατευθυνόμενο θύμα, που σχεδόν οι πάντες στοχεύουν να κερδίσουν κάτι από αυτόν. Ο απλός λαός αποτελεί έναν πελάτη, έναν καταναλωτή και φερέφωνο στις επιταγές της εκάστοτε πολιτικής και θρησκευτικής εξουσίας, τίποτε άλλο! Ο απλός λαός δεν καταλαβαίνει και δεν κατανοεί πως τα χρήματα επιστρέφουν στην πηγή τους, αφού κάποια από αυτά περάσουν για λίγο από τα χέρια του. 

Το χρήμα επιστρέφει σε μια εξαιρετικά μικρή ελίτ, η οποία φυσικά έχει φροντίσει να της ανήκουν και οι σημαντικότεροι πόροι της γης, για να στήσει το παιχνίδι σύμφωνα με τα συμφέροντά της και να έχει την παγκόσμια κυριαρχία, χρησιμοποιώντας ανθρώπους σαν τον Σαμπάτ, τον Κράκερ, τον Λεβί και τον Μπόουλ. Από τη γαλλική επανάσταση μέχρι σήμερα η άρχουσα τάξη έχει έναν και μοναδικό σκοπό: να κάνει τον λαό να έχει την ψευδαίσθηση ότι φροντίζει γι’ αυτόν στο πλαίσιο μιας φαινομενικής δημοκρατίας και μιας φαινομενικής ελευθερίας. Αυτό ο λαός το δέχεται σαν πρόβατο και πηγαίνει προς τη σφαγή δίχως καμία αντίδραση. Τούτη η εξαιρετικά μικρή ελίτ κατέχει την ενέργεια, τις επικοινωνίες, τη διατροφή, τα φάρμακα, την ενημέρωση, την ψυχαγωγία και, πέρα από το ότι κατέχει τους βασικούς πόρους του πλανήτη, εφευρίσκει διαρκώς τρόπους που θα της αποδώσουν περισσότερα χρήματα και εξουσία: πολέμους, διχασμούς εθνικούς ή προσωπικούς, ναρκωτικά, πορνεία, εγκληματικότητα. 

Ο άνθρωπος πρέπει να εξουσιάζει το χρήμα και όχι το χρήμα τον άνθρωπο. Όμως γίνεται το αντίθετο, για να γεννηθεί ένας ακατανόητος φανατισμός. Ένας φανατισμός που πρώτος ο Κωνσταντίνος ο Μέγας είδε τι ψωμί είχε, στη νέα θρησκεία που εξελισσόταν. Τότε ήταν ο χριστιανισμός. Πριν ήταν ο πολυθεϊσμός. Η πολιτική εξουσία μπορεί να εκμεταλλευτεί για δικό της όφελος την αποβλάκωση του εκάστοτε φανατικού ιερατείου. Κοινώς παρονομαστής: ο φόβος του θανάτου. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η κάθε εξουσία για να εκμεταλλεύεται τον αποβλακωμένο όχλο, μέσω των θρησκειών και των θρησκευτικών ηγεσιών της. Για να γεννηθεί ένας ακατανόητος μέσα στους αιώνες φανατισμός, και αυτός ο φανατισμός πάντα να υποβόσκει σε οποιαδήποτε μορφή θρησκείας, την οποία πάντα εκμεταλλεύεται η πολιτική. […]





https://www.facebook.com/egmavros/?fref=ts
https://www.facebook.com/Ο-υιός-του-Νείλου-Εμμανουήλ-Γ-Μαύρος-Άνεμος-εκδοτική-1626666220929064/?fref=ts
http://www.anemosekdotiki.gr/pezografia/yios.html

© 2016 Emmanuel G. Mavros & ANEMOS PUBLICATIONS 


You may also like

No comments:

Note: Only a member of this blog may post a comment.