9 ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΣΕΝΑΡΙΟΥ: 6 - Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ

0 Comments

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ

6.1. Η Δομή του Διαλόγου.

Έχοντας ως δεδομένο ότι όλα τα έργα στην βιομηχανία του θεάματος είναι οπτικά, είναι προτιμητέο να υπάρχει επικοινωνία με την παρουσίαση του άμεσου διαλόγου παρά με την αφήγηση ενός μονολόγου. Με λόγια απλά:

Η παραστατικότητα πρέπει να είναι σύνθετη και ο διάλογος να είναι απλός

6.1.1. Ο Σκοπός του Διαλόγου.

Ο σκοπός του διαλόγου είναι να προωθήσει την ανάπτυξη της ιστορίας και του χαρακτήρα. Δεν είναι το σημαντικότερο μέρος ενός σεναρίου, αλλά μπορεί να κάνει την ζημιά εάν γράφεται με κακό τρόπο. Συνεπώς, υπάρχει ένας εκπληκτικός αριθμός κανόνων που μπορούν να μας οδηγήσουν για το πώς ο διάλογος πρέπει να γραφτεί. Το θετικό για το διάλογο είναι ότι κατά την διάρκεια ενός σεναρίου μπορεί να αλλάξει και να ξαναγραφτεί, αφού προηγουμένως έχουμε κρατήσει σωστά τα σημεία πλοκών, τις πράξεις και την ανάπτυξη των χαρακτήρων. Οι κανόνες λοιπόν για ένα σωστό διάλογο είναι η παρακάτω:

Α). Οικονομία και αμεσότητα: Οι θεατές δέχονται τα νοήματα του διαλόγου  πολύ γρήγορα, έτσι ο διάλογος δεν πρέπει να έχει την επανάληψη και τη λεπτομέρεια της καθημερινής ομιλίας. Πρέπει να συμπιεστεί για να μεταβιβάσει περισσότερες πληροφορίες σε λιγότερο αριθμό λέξεων. Αυτό επιτυγχάνεται στο γράψιμο με την οικονομία και την αμεσότητα κάνοντας χρήση σύντομων φράσεων που έχουν σχέση με τα σημεία πλοκής.

Β). Σύντομοι φραγμοί διαλόγου: Οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν σε απλές, δηλωτικές προτάσεις, και αυτό είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό ενός αποτελεσματικού διαλόγου. Οι φραγμοί (απλές προτάσεις), ενός διαλόγου πρέπει να είναι σύντομοι και απλοί. Αποφύγετε τις μακρές ομιλίες διότι θα καταλήξουν να είναι αφύσικες, τουλάχιστον κινηματογραφικά και τηλεοπτικά. Το θέατρο είναι πιο ανοιχτό σε μακρούς μονολόγους Οι φραγμοί μπορούν να είναι μια απάντηση, μια διακοπή ή μια στιγμή συγκίνησης από έναν άλλο χαρακτήρα και μπορεί να δοθεί μέσω του διαλόγου ή της δράσης.

Γ). Ρεαλιστικός ήχος: Παρά τη συνοπτική δομή του, ο διάλογος πρέπει να έχει τη ροή και το ρυθμό μιας πραγματικής ομιλίας. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση απλών λέξεων, των δισταγμών και των συστολών που υπάρχουν στην καθημερινή ομιλία. Οι θεατές πρέπει να αισθάνονται ότι κρυφακούν.

Δ) Σαφής ροή των ιδεών: Η σαφής ροή των ιδεών πρέπει να διατηρηθεί καθώς οι χαρακτήρες επικοινωνούν ο ένας με τον άλλον. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρησιμοποίηση "της δράσης και της αντίδρασης" στη δόμηση του διαλόγου. Ένας χαρακτήρας αντιδρά με την έκφραση της συμφωνίας, της διαφωνίας, της αβεβαιότητας ή της αποφυγής. Η αποφυγή είναι μια ενδιαφέρουσα αντίδραση επειδή ο χαρακτήρας αγνοεί τι ειπώθηκε ακριβώς με την αλλαγή του θέματος ή τη συνέχιση σε μια προηγούμενη σκέψη.

Ε). Γάντζος διαλόγου - αυτό είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για να ενισχύσει τη ροή του διαλόγου. Σε έναν γάντζο διαλόγου, η επόμενη γραμμή σε μια συνομιλία περιέχει μια συνέχεια της πρώτης γραμμής, μια επαναλαμβανόμενη λέξη, μια αντίστοιχη λέξη της επαναλαμβανόμενης λέξης, ή μια παράλληλη δομή γραμμών. Οι γάντζοι διαλόγου πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και όχι σε πλεονασμό.

6.2. Σύνταξη του διαλόγου και Subtext.

Στην πραγματική ζωή, οι άνθρωποι μεταβιβάζουν σπάνια τα συναισθήματά τους άμεσα, είτε για να αποφύγουν την αντιμετώπιση των, είτε επειδή δεν είναι βέβαιοι ακριβώς πώς αισθάνονται. Το ίδιο συμβαίνει και με τους αποτελεσματικούς χαρακτήρες ενός σεναρίου. Η πραγματική έννοια μιας σκηνής πρέπει να είναι κάτω από την επιφάνεια αυτό που εμφανίζεται να είναι.

Η πραγματική έννοια μιας σκηνής διαλόγου πρέπει να βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι χαρακτήρες πρέπει συνεχώς να βρίσκουν πάντα ο ένας στον άλλο. Αυτό σημαίνει πως θα υπάρχει βαθύτερο επίπεδο αλήθειας, ακόμα και όταν προσπαθούν να είναι ειλικρινείς. Αυτή η προσέγγιση οδηγεί σε ρεαλιστικές, πολυδιάστατες σκηνές. Για να γίνει αυτό επιτυχές, ο διάλογος πρέπει να γραφτεί έχοντας στο μυαλό μας τις ακόλουθες εκτιμήσεις:

A). Το Subtext: Subtext  σημαίνει πως επικοινωνούν πραγματικά οι χαρακτήρες ανεξάρτητα από τον διάλογο. Παρουσιάζει δηλαδή έναν χαρακτήρα πως  αισθάνεται πραγματικά, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα.

Β) Η Σύγκρουση: Όπως έχουμε πολλάκις αναφέρει, η σύγκρουση οδηγεί την ιστορία μπροστά. Ο διάλογος, επομένως, πρέπει να περιέχει τους σπόρους της σύγκρουσης. Η αντίθεση δεν χρειάζεται να είναι άμεση. Στην πραγματικότητα, είναι συχνά πιο επιθυμητό να υπάρξει μέσα στο subtext. Μερικές φορές η σύγκρουση μπορεί να γίνει έντονη όταν δεν ξέρει ένας χαρακτήρας το αληθινό του συναίσθημά ή προσπαθεί να το αποφύγει.

Γ). Ελλιπείς πληροφορίες: Ο θεατής πρέπει να αντλεί τις πληροφορίες μέσα από την ιστορία και όχι μέσα από τον διάλογο. Ο διάλογος απλά βοηθά στην ανάπτυξη της ιστορίας γι’ αυτό και πρέπει να έχει ελλιπείς πληροφορίες.

Δ) Πρόοδος σπουδαιότητας: Οι γραμμές του διαλόγου πρέπει να αναπτύσσουν μια ιδέα για την σκηνή. Αυτή η πρόοδος επιτρέπει στη σκηνή να χτίσει μια λογική κορύφωση.

Ε). Προσδοκία ακροατηρίου: Μερικές σκηνές τείνουν να γραφτούν με το διάλογο. Οι ρομαντικές και οι δραματικές σκηνές είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε αυτό. Σε αυτή την περίπτωση είναι επιθυμητό να γράψετε ενάντια σε αυτό που ο θεατής αναμένει. Παραδείγματος χάριν, μια τραγική σκηνή μπορεί να δεθεί με χιούμορ παρά με μελόδραμα. Ενώ οι αποτελεσματικές σκηνές αγάπης χτίζονται συχνά γύρω από το χιούμορ ή τη σύγκρουση του αντί ρομαντικού.

ΣΤ). Προσέγγιση στο γράψιμο του διαλόγου: Οι ακόλουθοι δείκτες είναι χρήσιμοι στο γράψιμο του διαλόγου:

1). Καθορίστε τους στόχους - αρχίστε τη διαδικασία με τον καθορισμό του στόχου της σκηνής μέσα στην ιστορία, το στόχο κάθε χαρακτήρα μέσα στη σκηνή και πώς η σκηνή θα τελειώσει.
2). Περίληψη - για τις πιο μακρές φάσεις του διαλόγου, μπορεί να είναι χρήσιμο να περιγραφεί η ροή του διαλόγου χρησιμοποιώντας μια "δομή τριών-πράξεων," με μια αρχή, μέση και τέλος. Όχι όμως πιο πέρα από αυτό το σχέδιο διότι θα χαθεί ο αυθορμητισμός.
3). Στο συνολικό γράψιμο - αρχίστε το διάλογο με τον κανόνα του subtext. Προσθέστε  εισαγωγή και συμπέρασμα στο διάλογο. Τελειώστε με την προσθήκη της πλαγιότητας και του δισταγμού για να του δώσει μια ρεαλιστικότερη, εξατομικευμένη ροή.
4). Μην έχετε εμμονή - στην ανοιχτή δράση να προσθέστε ένα μακρύ διάλογο. Με αυτό τον τρόπο διακόπτεται η επικοινωνία του θεατή με την ιστορία και επιβραδύνετε την εξέλιξη της δράσης.
5). Μην επεξεργάζεστε - το πρώτο σχέδιο του σεναρίου όταν τελειώσει, ακόμα κι αν νομίζεται πως έχετε κάποιες σκηνές πολύ μεγάλες. Δεν είστε σε θέση να ξεχωρίσετε πιο είναι το σωστό και πιο το λάθος στην ιστορία και στο όλο το σενάριο. Αφήστε μια περίοδο ενός μήνα και ξεχάστε εντελώς την ιστορία και δώστε το σενάριο σε άλλους άσχετους με το αντικείμενο, να το διαβάσουν. Έπειτα συγκεντρώνοντας όλες τις παρατηρήσεις τους, βγάλτε τα συμπεράσματά σας και τότε αλλάξτε σημεία, όχι όμως όλο το σενάριο, παρασυρόμενοι από τις γνώμες, γιατί είναι η δική σας οπτική στο δικό σας σενάριο και είστε εσείς που έχετε την τελική άποψη. Αυτό ισχύει και στις διασκευές μυθιστορημάτων σε σενάριο.
6). Μειώστε - σε περίπτωση αμφιβολίας, ασφαλίστε το διάλογο μειώνοντας τα μηνύματά του. Αποφύγετε λέξεις που ηχούν περίεργα και σ' ένα διάλογο που μπορεί να στρέψει την προσοχή από το νόημα που θέλετε να δοθεί.

Επόμενο Σχεδίασμα:

© Εμμανουήλ Γ. Μαύρος



You may also like

No comments:

Note: Only a member of this blog may post a comment.